البته در همان روز پيش از خطابه پيامبر « آيه تبليغ » نيز فرود آمده كه در آن ، تأكيد خداى متعال بر تبليغ اين پيام به تهديد پايان يافته بود كه : « وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ » ؛ « 1 » و اگر چنين نكنى ، رسالت او را انجام نداده‌اى . و در اين هنگام تهديد و هشدار از سركشى مخالفان و تحريف و تغيير در امر الهى صورت گرفت و چه زود و سريع تحريف و سركشى به وقوع پيوست ! به راستى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله آن چه را كه بر عهده‌اش بود به طور كامل انجام داد ؛ اما در واپسين روزهاى عمر شريف خود ، در حالى كه پس از آن هرگز بسيارى از آنان را نمىديد ؛ ولى از تصميم آنان بر آن چه كه مىخواستند انجام دهند نيك آگاه بود . . . . و چه زود و سريع به وقوع پيوست . . . ! گرچه پيامبر صلى اللَّه عليه وآله منزلگاه بعدى را به آنان يادآور شده بود ؛ همان وادى كه دوباره همگى در آن گرد مىآمدند و بر او وارد مىشدند ! و بىترديد آن بزرگوار با كلام خويش بين « آبگير كوچك غدير » و « درياى پهناور كوثر » پيوندى ناگسستنى ايجاد كرد ؛ آن هنگام كه فرمود :

--> ( 1 ) . سورهء مائده : آيهء 67 .